سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
340
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : و ينفق عليه عنه مادام حيّا : ضمير در [ عليه ] و [ مادام ] به مرتدّ ملّى راجع بوده و در [ منه ] به ما يتجدّد برمىگردد . قوله : الّا ببقائه على الكفر : ضمير در [ بقائه ] بمرتدّ ملّى عود مىكند . قوله : التى تعتدّها زوجته من حين ردّته : ضمير مؤنث در [ تعتدها ] به عدّه راجع بوده و ضمائر مجرورى در [ زوجته ] و [ ردّته ] به مرتدّ ملّى عود مىكنند . قوله : و هى عدّة الطّلاق : ضمير [ هى ] به عدّه برمىگردد . قوله : فان خرجت و لمّا يرجع : ضمير در [ خرجت ] به عدّه رجوع كرده و ضمير در [ لمّا يرجع ] به مرتدّ ملّى برمىگردد . قوله : بانت منه : ضمير در [ بانت ] به زوجه و در [ منه ] به مرتدّ ملّى برگشته و كلمه [ بانت ] يعنى جدا مىشود . متن : و تؤدى نفقة واجب النفقة عليه من والد ، و ولد ، و زوجة ، و مملوك من ماله إلى أن يموت . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و نفقه واجب النفقه مرتد ملّى را از اموالش مىپردازند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه تا وقتى كه وى حيات دارد خرجى افراديكه واجب النفقه مرتد هستند همچون اولاد و همسر ، پدر و مادر و مملوك را از اموالش مىپردازند تا وقتى كه مرگش فرابرسد . قوله : نفقة واجب النفقة عليه : ضمير در [ عليه ] به مرتدّ ملّى راجع است . قوله : من ماله الى ان يموت : ضمير مجرورى در [ ماله ] و ضمير